Afgezant en afgezant zijn van Allah

Profeten leren alles inhoudelijk wat met hun taken te maken heeft als gezantschap van degene die hun als afgezant gekozen hebben.
Uit zichzelf voegen ze er niets aan. Want een taak als afgezant is hier niet geschikt voor. Degene die afgezanten kiezen leert hem ook de inhoud van hun taak.
Een afgezant zijn is een taak en de afzender van die afgezant bepaalt de opdracht en de omvang van die taak. De Afzender (Allah) leert hem dingen wat hij moet doen en wat hij moet vermijden,  is iemand, die leert van zijn afzender die hem gekozen heeft, is verantwoordelijk zijn kiezer (eigenaar) tevreden te stellen en niet naar wie hij is gestuurd,  maar zijn afzender, Rab Allah dient hij blij te maken en hierom werden vrijwel alle profeten mee geconfronteerd met de religieuze en rijke leiders van die volk, puur omdat de inhoud van de openbaringen hen niet blij maakten werden de profeten door deze leiders bedreigd, gekweld, gehaat en of gedood en zaaiden deze mannen onrust tussen het volk.
In principe maakt aan afgezant geen wetten en regels. Wellicht is hij de afgezant van wetten en regelmaker. Degene die de afgezant kiest en zendt, heeft altijd hoger rang dan een afgezant.
Afgezant is beschermd, onschuldig. Om de taken als afgezant te kunnen uitvoeren wat aan hem is opgedragen, is de afzender hier verantwoordelijk voor en dient ervoor te zorgen dat dit mogelijk wordt (om de taken te kunnen verwezenlijken)
Samen met de afgezant en de informatie die hij ontvangt niet kwijt te raken, om niet te kunnen verminderden, vermeerderen, verkeerd of teveel vertellen is de profeet beschermd betreffende deze onderwerpen.

De afgezant is beschermd met betrekking tot zijn gezantschap door de afzender.
Echter, deze bescherming heeft betrekking en is begrenst op de verzonden informatie (openbaringen) niet te verliezen.
Dus is de afgezant kortom beschermd (en onschuldig) betreffende precies wat aan hem is verzonden niet kwijt te raken, niet te verminderen, te vermeerderen.
Van andere kant zijn waren de profeten allemaal menselijke wezens (door Allah uit de mensen gekozen afgezanten) die aten, dronken, liepen op straat, deden boodschappen in markten, praatten met mensen praten, kregen honger, dorst, konden ziek worden net als andere mensen, sliepen, deden gebeden, salaat, hadden familie en relatie met zijn vrouwen, deden vasten enzovoort. Ze raakten ook gewond in de oorlogen.
We weten dat de laatste Profeet Mohammed gewond was geraakt tijdens Uhud oorlog, waarbij enkele tanden gebroken waren. De eerwaardige Jezus had ook erg veel slechte dingen meegemaakt.
Met andere woorden, profetie is geen verzonnen (utopieën) persoon of persoonlijkheid. Het waren echte personen en het waren mensen uit vlees en bloed. Uit de vermelding “…Wij zijn inderdaad stervelingen zoals jullie”… (2) en nog meer betreffende dit onderwerp onder notitie 2, duidelijk af te leiden is, dat Profeet Mohammed en alle voorgaande profeten vrede zij met hen, een van Zijn dienaren waren en Muhammed was een dienaar uit een van de mensen.
Het niet accepteren van de profeten heeft vooral te maken omdat Allah ze uit mensen heeft gekozen.
Bij het aankondigen dat hij een afgezant was van Allah tot wie hij is gekomen, hebben altijd de mensen herhaaldelijk bezwaren gemaakt en vooral omdat al deze profeten mens waren, maar daarnaast ook geweigerd wegens positie, macht dus wegens wereldse begeertes.
(2)
Al anaam 6/50,89,130,
al imraan 3/79-80,164,
Al Ibrahiem 14/11,
al moemin 40/15,51,
Joesoef 12/109
annaml 27/45
An Nahl 16/36,43
al anbiyaa 21/7
arRad 13/40
al Israa 17/76,94
Saad 38/4
at Tagaboon 64/6
Al Anbiyaa 21/9,34
al Hadj 22/75
Al Foerkan 25/20
Fussilat 41/6
Al Baqaraah 2/151
—-