Rab
Rab woord betekenis; van basis een ding voltooien, voltooiing, rijpheid of tot de volwassenheid wordt bereikt in stappen, geleidelijk opbouwen, opvoeden grootbrengen, van levensonderhoudt voorziet, in leven houdt, verantwoording op zich neemt. Als werkwoord, die voltooien, voltooid, tot het rijpheid of tot het bereiken van volwassenheid. “
In de Koran heeft het als basis betekenis; iets geleidelijk opbouwen van begin tot het perfecte voltooiing, het ontwikkelen en opvoeden.
Volgens de Islamitische term heeft het vijf basis betekenissen; -dé leraar (onderwijzer {Murebbiye); alle geschapen dingen opvoedt, groot brengt en tot een bepaalde volwassenheid (niveau) laat bereiken. Heeft de verantwoordelijk om de geschapen wezens in leven te houden, op te voeden, van levensonderhoud voorzien.
-alles tot Zijn beschikking heeft, dé Eigenaar (eigendomsrecht hebbende) en de Heerser, overheerser; de absolute Eigenaar van alles wat in het universum zijn geschapen en is de bestuurder ervan.
-is Regeerder (Koning, Heer, Autoritair, soeverein); uiterste verheven positie aan wie onderworpen, gehoorzaamheid gedaan dient te worden. Hiermee de enige autoritair, de bestuurder, beveelt, beslissingen neemt, bazig, wetten en bepalingen oplegt voor alle wezens, is de enige soevereiniteit (onafhankelijk), autonoom.
-is dé Hersteller; de verdorven dingen herstelt, corrigeert, ordent en toezicht houdt. Iets zijn oorspronkelijke staat terugbrengen. Tegenovergestelde is roekeloosheid, wanorde, onrust, verdorvenheid, chaos, neerslachtigheid.
-aanbidden, dienen, vereren (mabud); de ware God waar geschuild en gediend dient te worden.
Daarnaast heeft het ook de betekenis beschermer, helper, trouwheid (standvastig, betrouwbaar= veli in de Koranische betekenis).
“El Rabbu’ woord wordt in absoluutheid gebruikt voor Rab Allah die het gehele universum, de bezigheden van de geschapen wezens op zich neemt, Zijn verantwoordelijkheden nakomt; bijvoorbeeld,
Koran (Saba 15 );“ (Destijds in de zuidelijke deel van Arabië levende een volk) In Saba zijn ongetwijfeld ook veel bewijzen in (te vinden om lessen uit te halen) waarin zij leefden. (Zodanig, de vallei als) Verblijfplaats (waarin zij leefden) waren van links en rechts omsingeld met twee (leefbare, prachtige bloeiende) tuinen (en die mooie paradijsachtige tuinen zei Rab Allah tegen de Saba volk als het ware:) “Maak gebruik van wat jullie Rab (Allah) heeft gegeven en wees (Hem) zoveel mogelijk dankbaar (en laat dit blijken met de Islam leefstijl). Kijk, (wat willen jullie nog meer?) wat een mooie verblijfplaats hebben jullie en wat is jullie Rab (eindeloos) gunst gevende (vrijgevig en erg gul)!”
“(Na deze helder en voorzorgsmaatregel treffende verklaring) De Koning (Farao de regeerder van Egypte) zegt: “Breng hem naar mij. Toen de afgezant kwam (om Jozef mee te nemen uit de gevangenis zegt Jozef tegen de afgezant): “(Ga nu en) Vraag aan je heer (rab, je koning die Egypte regeert): “Wat was de situatie van die vrouwen die hun handen sneden (wat was hier de aanleiding)? (Laat je heer, je rab , je koning deze situatie maar eerst oplossen). (Alhoewel) Mijn Rab (Allah) weet heel goed wat zij van plannen waren.” (yoesoef, Yozef 50)
In het begin van deze verz wordt het woord “heer” (rab) gebruikt voor de Egyptenaren, verwijst naar de Egystische leider (bv de Farao). Want de Egyptenaren geloven in zijn autoriteit, met zijn hoge eigenschappen en waardes, accepteren zij dat hij bevoegd is om geboden en verboden op te leggen dat hij het land regeert met zijn wetten en bepalingen. Daarom betekenen de woorden uit de verzen “ga terug naar uw rab“ in dit geval “ga terug naar je leider ” dus de koning die bestuurder is van het land en wetten maakt en het volk gehoorzaamt, onderwerpt zich aan hem en zijn gemaakte wetten naleeft, met als eindresultaat leidt dit naar afgoderij, het vergoddelijken van die heer, leider, bestuurder.
Het gesprek tussen de eerwaardige Mozes en de Farao wordt vermeld in de Koran (an Naziat, verschijning 16-25:” Destijds riep zijn Rab (Allah) hem (Mozes) bij de heilige berg dal Tuva (op deze wijze):
17-19. (O Mozes!) Ga naar Farao (en waarschuw hem en zijn aanhangers met de goddelijke bestraffing); want hij is werkelijk doldriftig (grensoverschrijdend, brutaal, eigenwijs) geworden. Zeg tegen hem: “(O Farao! O rijke aanhangers van Farao) Wil je je niet zuiver maken (tegen zondigen en ontkenning en alle vormen van afgoderij omdat je je eigenaar ziet van deze regio en denkt alles te mogen doen en op deze wijze bevrijd te worden van despotisme en van deelgenoot toekenningen plegen, wat denk je)? Zodat ik jouw de (juiste) pad van je Rab (Allah) aanwijs om respectvol (en gehoorzaam) te zijn tegenover Hem (zodat je opstandig gedrag verlaat waar je mee bezig bent als gevolg hierdoor zowel op de aarde als het hiernamaals bevrijdt zult worden).”
20. Vervolgens wordt (door profeet Mozes) het grote wonder aan hem getoond (waardoor de stok tot een groot slang veranderd, dit om te bewijzen dat hij een profeet is om de Farao en rijken tot de ware Islamitische levensbeschouwing uit te nodigen en de waarheid te vertellen dat hij, dus Farao net als iedereen een geschapen wezen is, dat zijn houding deelgenoot toekenning is met Allah, dat hij de ware Rab Allah moet dienen als de ware God en zichzelf niet moet vergoddelijken). (Maar Farao wordt woedend want hij ziet zichzelf als een schepper, eigenaar om over de mensen te besturen.)
21-22. Maar hij loochent (ontkent, draait zijn gezicht om tegenover de waarheid) en wordt opstandig (door te beweren dat het wonder een goocheltruc is). (Gelooft Mozes niet, ontkend en) Keert zijn rug om en zoekt naar oplossingen (om de uitnodiging van Mozes te stillen en om Mozes uit de weg te ruimen).
23-24. Later verzamelt hij (al zijn mannen, aanhangers en het volk) en roept (tegen alle verzamelde mensen):” Ik ben de verheven rab (eigenaar de autoritair, de bepaler) van jullie (allemaal, omdat al deze grond van mij is dienen jullie alleen mij te gehoorzamen, mijn wetten op te volgen en te erkennen).”
25. Op deze wijze heeft (Rab) Allah hem (en zijn aanhangers), zowel op de aarde (door te laten verdrinken) als in het hiernamaals (voor altijddurende hel) veroordeelt met bestraffing (om degenen die soort gelijk gedrag vertonen af te laten schrikken en dit als een waarschuw aan te nemen).
In de Koran wordt “mijn eigenaar”, jouw eigenaar, onze eigenaar, jullie eigenaar…” ook gebruikt als bezittelijke en aanwijzende voornaamwoorden. Bijvoorbeeld de verzen uit de eerste openbaring Koran; Alaq (gekleefd) 4;”
(Allah is Rab, de Eigenaar, de Schepper van alles, Hij is allemachtig!) (Want) Hij heeft de mens (die uit niets was ontstaan, voltooid en verstand en) bekwaamheid gegeven om met de pen (potlood, iets) te kunnen schrijven” al Kalem (de pen) Noen. (Ik, Rab Allah van het universum, zweer, gegarandeerd!) Zo zeker als de pen (waarmee de mens veel dingen kan doen dat Allah als bekwaamheid heeft gegeven en dus) waarmee wordt geschreven…”
In het dagelijkse leven gebruiken wij; de eigenaar van het huis, heer de grond bezitter, de eigenaar van die auto enzovoort.
Van dezelfde Rab stam, afgeleid wordt het ook wel “murebbiye” genoemd en wordt gebruikt voor de vrouwen die de taak hebben om de kinderen op te voeden, te onderwijzen.
Meervoud van Rab is Erbab”. In de hoofdstuk Jozef 39 vers in de Koran zegt Jozef tegen zijn gevangenis vrienden als advies:”(Jozef) Zegt: “O mijn gevangenis vrienden! (Nu vraag ik aan jullie, denk eens over na) Is het hebben (en geloven) van verschillende rabs (verschillende bestuurders, autoritairs, eigenaars) veel beter, of is het hebben van één allemachtige (grenzeloos kennis hebbende) Allah (als de ware enige Eigenaar, Schepper, Bestuurder, opvoeder, autoritair, die ons van levensbehoefte voorziet) beter (als de ware enig God dat verdient om gediend te worden en) alle wezens onder Zijn controle heeft?!
Zoals zowel in de woordelijke betekenis als in de Islamitische betekenis, betekent het met Zijn goddelijk Schepper eigenschap, alle geschapen wezens die Hij uit niets heeft laten ontstaan, vanaf het ontstaan tot alle stappen voor het voltooien van zijn bestaan, alle ontwikkelingen van die wezens die geschapen zijn wenst te verwerkelijken, alle behoeften van de wezens van levensonderhoud voorziet, met de natuurlijke betekenis opvoedt en rijpheid laat bereiken, van alle soorten, aan dingen zijn eigenschappen gegeven tot het bereiken van zijn rijpheid, het bereiken van de perfecte verloop zonder enige afwijking van deze eigenschappen is door Rab van het Universum gemaakt.
De wens om de natuur met allerlei soorten en kleuren te verwerkelijken en aan de natuurlijkheid gegeven eigenschappen zonder verandering te laten verlopen, heeft Hij gedaan. In een kleine zaad alle eigenschappen van de soort verbergt, in een druppel water zijn soort met alle eigenschappen en mooiheden erin gedaan en deze productiviteit van zijn bestaan tot op heden zonder zijn eigenschappen te verliezen te laten verlopen is Hij het die tot het vergaan van het universum ook zo zal laten verlopen.
Allah vermeld over de mens, leven en de natuurlijke wetten die hem omsingelen, als volgt in de Koran, Hadj (Bedevaart) 5; “O Mensen! Als jullie twijfels hebben over (na de dood) opnieuw tot leven gewekt worden (in het hiernamaals), dan dienen jullie te weten (over hoe jullie voor het eerst waren geschapen), (namelijk) dat Wij jullie (door ‘wees’ bevel is de proces begonnen en) allereerst uit de grond geschapen (met water kleiachtig geworden, vervolgens menselijke eigenschappen en bekwaamheden gegeven), daarna (om voortplanting) uit een druppel (door tussenkomt van man en vrouw om te voortplanten), daarna in de embryo laten hangen (om het proces als mens te laten ontwikkelen), daarna uit een bloedige vlees dat nog pas in de ontwikkeling fase is (in de buik van de moeder). Zo leggen Wij aan jullie uit hoe machtig Wij zijn om te scheppen (zodat jullie geen twijfels meer hebben dat het opnieuw tot leven wekken net zo gemakkelijk is voor Rab Allah). (Na de embryo fase; van deze embryo, om gezond op de wereld te laten komen) De gewenste (baby in de buik van de moeder) houden Wij tot een bepaalde tijd in de baarmoeder, als de tijd aangekomen is, brengen Wij die (als een baby) op de aarde; daarna voeden (voorzien) Wij (jullie van levensonderhoud) totdat jullie (groot worden en) volwassen periode hebben bereikt. Sommigen van deze (baby’s, kinderen) sluiten hun ogen (nog op jong leeftijd en sterven), sommigen leven totdat zij (oudere leeftijd bereiken en) behoeftig (oud en daarom afhankelijk van anderen) worden en na een tijdje niets meer weten terwijl zij eerder wel wisten (wat die dingen wel waren, dementie). (Al deze dingen zien en ervaren jullie, is het nog steeds niet duidelijk hoe Machtig, hoe grenzeloze Kennis Allah heeft!) (Bewijzen over de aarde met betrekking tot opnieuw tot leven gewekt worden is als voorbeeld:) Je zal de aarde (grond) uitgedroogd zien (na het einde van de winter periode, de planten zijn dood, de bladeren van de bomen vallen); vervolgens nadat Wij de water (regen) hebben neergedaald (op de grond) zal je zien dat het in leven begint te komen (in de lente vol met regen, terwijl die eerder gestorven leek te zijn), (je zult zien dat) alles zal bloeien, elk paar zal (mooie, kleurige, verschillend smakende, duizenden) producten geven (waarvan jullie zullen profiteren).
al Faatr (Uit niets laten ontstaan) 27-28; (O ontkennende mens, ondankbare en ongehoorzame mens!) Zie je niet hoe (Rab) Allah vanuit de hemel, water naar beneden laat dalen (en hoe de grond als het ware hiermee tot leven komt)? Op deze wijze hebben Wij met die water (regen) diverse fruiten (planten) met verschillende kleuren (en smaken) laten ontstaan. En op de bergen hebben Wij wegen (paden) uit verschillende kleuren aardlaag geschapen soms met witte, soms rode en soms met zwarte (aardlagen). Weer op dezelfde wijze hebben Wij mensen, dieren en vee uit verschillende kleuren geschapen. (Uit mensen zwarte ras, gele ras en blanke ras. Vogels, vlinders, wilde en getemde dieren met diverse kleuren en met verschillende eigenschappen. Al deze laat de allemachtigheid van de Schepper Rab Allah zien. Denken jullie hier niet aan?) Onder de dienaren zullen alleen degenen die Hem uit hart respect tonen die (hun best doen om) deze waarheid (te kunnen) weten en (te willen) begrijpen (en gehoor geven aan wat de Koran verteld). Ongetwijfeld is de macht van (Rab) Allah eindeloos, de vergiffenis grenzeloos (wanneer de zondigende dienaren spijt hebben daarna innig uit hart berouw doen en zich richten tot de ware pad, Islam de pad van Abraham en van alle profeten, de geaccepteerde Islam van Rab Allah).
al Mulk (Eigendom) 3-5; (Niemand anders maar) Hij (Rab van het universum) heeft de zeven (eindeloze) hemelen laag voor laag geschapen die met elkaar in harmonie (overeenstemming) zijn (met diverse planeten en sterren en nog meer planeten en sterren wat de mens nog niets van af weet). (O mens!) Je zult geen enkel disharmonie (geen enkel tekortkoming, fout) zien wat de Barmhartige (Rab Allah) heeft geschapen! (Kijk maar eens goed naar die oog verblinde glinsterende prachtige systeem van de Barmhartige dat wijst naar Zijn grenzeloze kennis en Allemachtigheid met betrekking tot Zijn Rab eigenschap!) Zie je een breuk (of iets fout in het heelal, de natuur)?
4. Kijk maar nog een keer en nog een keer! Uiteindelijke zal je oog (moe van worden door veel bewondering en tegelijkertijd naar gebreken te zoeken en als gevolg hiervan tegenover de goddelijke prachtige schepping hierdoor) uitgeput raken (want een gebrek of een fout zal absoluut niet gevonden worden!).
5. (Niemand anders) Wij hebben de hemel dat dichtbij is, versierd met sterren (als kaarsen die mooie licht geven). (De lichten afkomstig van de sterren) Wij hebben die (sterren) gemaakt als een materiaal (onderwerp) voor de satans (waarzeggers, helderziende personen) die (zogenaamd informaties uit de hemel stelen om de mensen die hierin geloven wat te vertellen, voorspellingen doen met name over de toekomst, maar in werkelijkheid bedrog is en daarom) ongegronde dingen zeggen. Bovendien hebben Wij voor hen de vuur als bestraffing klaar gemaakt (in het hiernamaals in de hel).
Al deze dat uit niets zijn geschapen, heeft Hij gepland met aan alle dingen gegeven eigenschappen en al deze dingen wijken niet van hun eigenschappen af, alle onderwerpen gebeuren met Zijn Rab eigenschappen wanneer, waar en op welke wijze verwerkelijkt zal worden, op de wereld komen en sterven, opnieuw tot leven wekken om aan iedereen de verdiende loon te geven, met Zijn goedheid (Barmhartigheid, Rahman) eigenschappen barmhartigheid toont, met Zijn Machtigheid (Kadir) eigenschap alles in staat is om te doen, met Zijn Kennis, Alwetendheid (Alim) eigenschap alles weet en van alles op de hoogte is, met Zijn Zien (Basir) eigenschap alles ziet en van alles op de hoogte is, met Zijn Schepping, uit niets iets laat ontstaan eigenschap alles schept, verwerkelijkt. Met Zijn Rab eigenschap alles tot een bepaalde niveau brengt, plant en ordent.
Hij is; dé enige Eigenaar van alles, is dé Schepper, is dé Heer, dé Bestuurder, de Koning daarom ook de Beschikkingsrecht hebbende, de Meester, de Verhelpende, alle behoeftes van de wezens voorziet, dus heeft het gezag en controle en voorziet hun van behoeftes, of het nou een moslim is of niet, geeft regen aan iedereen, geeft al het nodige waarbij mensen in leven houdt. Daarom kan de absolute Rab (bestuurder, autoritair, meester, heer, eigenaar, verhelpende enz.) niet gebruikt worden voor iemand anders dan Allah. Om dit gebruikte soort goed te kunnen begrijpen, geven we enkele voorbeelden uit de Koran om de betekenissen die elkaar ondersteunen, als volgt;
De eerwaardige Abraham vertelde dit aan zijn gemeenschap uit de hoofdstuk in de Koran, al Sjoearaa (Dichters) 75-83. (Abraham) Zegt (tegen het volk): “Begrijpen jullie wat jullie nu dienen (vereren), dat deze afgod standbeelden (die jullie zelf gecreëerd hebben) nergens in staat zijn waar jullie voorouders ook aanbaden, niets te maken hebben met goddelijkheid? (Besef wel) Ik ben de vijand van die afgod standbeelden (die jullie hevig verafgoden), behalve Rab (Allah) van de Universum (Hij, Allah is ware God dat aanbeden, verdient gediend om te worden, daarom is Hij mijn vertrouwelijke vriend {in figuurlijke zin}). Want Hij heeft mij geschapen, ook is Hij die mij naar de juiste weg leidt (hoe ik me op de wereld moet gedragen en welke levensbeschouwing aangenomen dient te worden)! Hij die mij van levensbehoefte voorziet, ook die mij van water voorziet! Hij die mij beter maakt als ik in problemen raak. Hij die mijn leven zal nemen en later weer tot leven zal wekken. Hij die in het hiernamaals, waarvan ik hoop mijn gedane fouten (als ik dat heb gedaan) zal vergeven. O mijn Grote Rab (Allah)! Geef mij kennis en bekwaamheid om juiste oordelen te kunnen geven en laat mij behoren tussen de goede dienaren van U!”,
An-Aam 164; “(Wanneer zij, desondanks jouw toch van de juiste pad willen laten afdwalen door te zeggen “kom, leef onze levensbeschouwing, ideologie wij zullen dan de zonden van jouw op ons nemen) Zeg dan: “Terwijl Hij Rab (Eigenaar, Bestuurder, Schepper, Autoritair, Opvoeder, Bepaler, Gezaghebbende) is van alles, moet ik dan een ander Rab (autoritair, bestuurder, eigenaar, bepaler,) zoeken (als een god) dan Hem (en die gelijk met Allah zien)?! Vergeet niet, ieder zal zijn eigen daden te zien krijgen, niemand kan andermans zonden op zich nemen (en dus iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen daden). (Vandaag of morgen) Uiteindelijk zullen jullie tevoorschijn komen bij Rab (Allah in het hiernamaals, want Hij is ook de enige ware Rab van het hiernamaals). Hij zal dan (van begin af aan) over de onderwerpen waarover jullie van mening verschillen laten weten (en de verdiende straf geven).”
“Uiteindelijk zal iedereen (sterven en, daarna opnieuw tot leven gewekt worden en) bij Rab verschijnen (om te worden berecht) en dan zullen jullie (één voor één) te horen krijgen over de verrichtte daden (dat destijds op de aarde is verricht, en uiteindelijk de verdiende loon krijgen). (Want) Ongetwijfeld, (alleen) Hij weet heel goed wat in harten verborgen zijn (omtrent plannen, emoties, gedachtes). ” (as zoemer 7)
(O Profeet!) Zeg (tegen hun): “Onze Rab (Allah is dé enige Autoritair, dé Eigenaar, Schepper, Heerser, Heer, gezaghebbende, die ons van levensonderhoudt voorziet, die) zal ons allemaal bij elkaar brengen (in het hiernamaals), daarna zal Hij Zijn oordeel over ons met rechtvaardigheid geven. (Want) Hij oordeelt (absoluut rechtvaardig) en weet (alles heel goed welke beslissing getrokken dient te worden). “(Saba 26)
In deze verzen is de betekenis van het woord ‘Rab, ‘ iedereen bij elkaar zal verzamelen, bijeenkomen zal laten komen. Want woordelijke betekenis van ‘Rab’ is, een belangrijk persoon (een heer, leider) in een gemeenschap waarbij iedereen in zijn omgeving bijeenkomt en absoluut invloedrijk en absoluut het woord heeft, alleen deze rab heeft het laatste woord, niemand anders heeft zeggenschap dan deze rab (persoon, leider, bestuurder).
In de Koran, is Allah als Rab waarbij alle mensen bij Hem zullen terugkeren en bij Hem verzameld bijeen zullen komen in het hiernamaals, (Al imraan, familie Imran, 64; “(O Profeet!) Zeg (tegen de joden en christenen): “O degenen aan wie eerder Boek (openbaringen Thora en Bijbel) hadden ontvangen! Kom, laten we gezamenlijk eerst op één basis regel gelijk worden (door deze waarden te accepteren): Niemand buiten (Rab) Allah (als de ware God) dienen (dat verdient gediend te worden); buiten Hem geen andere wezen (dingen, ego) als een god erkennen (vergoddelijken); naast (Rab) Allah niemand anders als een Rab accepteren (die bepalingen, wetten, regels maken omtrent het leven).”
Maar wanneer zij (joden en christenen) hun gezicht omkeren (tegen al deze waarheden niet willen accepteren) is wat jullie dan moeten zeggen; “Wees getuige dat wij ons aan (Rab) Allah hebben onderworpen (moslims zijn, net als de eerwaardige Abraham waar jullie zo over scheppen, hij had zich innig uit hart tot zijn Rab Allah onderworpen en was een oprechte dienaar van Hem, want Abraham was geen jood en ook geen christen geweest zoals jullie wel beweren en bovendien bestond in zijn periode het woord ‘de kinderen van Israël, Jacob of jood en christen’ niet, hij was een volwaardige prachtige dienaar van Rab Allah, net als alle profeten tussen de kinderen van Israël die moslim waren),
at Tawba (Berouw) 31; Naast (Rab) Allah hebben zij (de joden) rabbijnen (religieuze geleerden) en (door de christenen) de priesters en Jezus de zoon van Maria als rab’s (beslisser, eigenaar, bestuurder, wetten en bepalingen maker) geaccepteerd. Terwijl aan hen (in hun goddelijke boeken dat zij ontvingen) bevolen werd om alleen (Rab) Allah als de ware enige (Rab en daarmee de enige) God te dienen (en alle andere valse regeerders, bestuurders en daarmee de goden verworpen moesten worden). Hij (Rab Allah) is verre en Verheven van waarmee zij (joden en christenen) anderen, dingen deelgenoten van Hem maken (door buiten Rab Allah als de ware Schepper, rabbijnen, religieuze geleerden, priesters, Jezus goddelijke eigenschappen toe te kennen).”
In deze 2 verzen wijst de meervoudige betekenis van het woord Rab “erbab”, leiders van gemeenschappen of bevolkingen waarin ze leven. Mensen houden zich aan de regels wat deze leider beveelt, houden zich aan de verboden wat opgelegd is en leven de regels na wat hun voorgelegd wordt. Ze accepteren alle geboden en verboden, alle reglementen van die leiders, zonder enige vorm van bewijs. Almachtige Allah, vermeld ons dat Hij geen deelgenoten heeft, dat zij daarom niet als Rab mogen optreden en dat ze net als alle ander mensen zijn met zwaktes en omdat zij het Universum en alles ertussen niets geschapen hebben, dan ook geen recht hebben om bepalingen en wetten op te leggen alsof zij eigenaar zijn van het universum of alsof zij partners van Rab Allah zijn.
Yoesoef (Yozef) 50; “(Na deze helder en voorzorgsmaatregel treffende verklaring) Zegt de Koning (Farao de leider van Egypte): “Breng hem naar mij. Toen de afgezant kwam (om Jozef mee te nemen uit de gevangenis zegt Jozef tegen de afgezant): “(Ga nu en) Vraag aan je heer (rab): “Wat was de situatie van die vrouwen die hun handen sneden (wat was hier de aanleiding)? (Laat je heer, je rab deze situatie maar eerst oplossen). (Alhoewel) Mijn Rab weet heel goed wat zij van plannen waren.”
In het begin van deze verz wordt het woord “heer, koning, heerser, eigenaar” (rab) gebruikt voor de Egyptenaren, verwijst naar de Egystische leider (bv de Farao). Want de Egyptenaren geloven in zijn autoriteit, met zijn hoge eigenschappen en waardes, accepteren zij dat hij bevoegd is om geboden en verboden op te leggen dat hij het land regeert. Daarom betekenen de woorden uit de verzen “ga terug naar uw rab“ in dit geval “ga terug naar je leider ” dus de koning die bestuurder is van het land en wetten maakt en het volk gehoorzaamt en deze wetten naleeft.
Het opleggen van bevelen, het maken van wetten bepalingen, besturen heeft alleen Allah, Rab der Universum, de bevoegdheid over. Als het opleggen van wetten en bevelen (geboden en verboden) door een ander wordt gedaan en deze ook erkend en geaccepteerd wordt door de mensen, komt erop neer dat ze die leider als de eigenaar, bestuurder, wetten maker aanzien en de leider ziet zichzelf ook als een eigenaar, wetten maker aan, wat een goddelijke eigenschap van Allah is en dus deelgenoot toekenning betekent terwijl Hij enkel is met al Zijn eigenschappen en is niet overdraagbaar!
al Abiyia (Profeten) 21-22:“(Die ontkenners die niet kunnen begrijpen dat) Wanneer in beiden (in de hemelen en op de aarde) andere goden dan (Rab) Allah waren geweest (om met de mensen te bemoeien of het universum te verdelen) dan zou beiden (de hemelen en de aarde, het universum) tot onderste boven keren (door onderlinge meningsverschillen waardoor deze prachtige ordening ontregeld wordt en als gevolg hierdoor chaos zal ontstaan en tot slot verdwijnen). Zowel de hemelen als de aarde (Arsjh) dat van Rab Allah is (en daarom de absolute Koningstroon, autoritair, en gezag heeft om te besturen van alles wat Hij heeft geschapen, inclusief de mensen), is verre (en Verheven) van wat zij aan Hem toeschrijven (toekennen). (Aangezien alles Rab Allah heeft geschapen, dé Eigenaar is van alles en het universum bestuurt met Zijn Rab eigenschap, de mens een zwak wezen is dat door Allah is geschapen, dient de mens goed te begrijpen dat Rab Allah, ook het bestuursrecht en gezag heeft en de enige rechthebbende is om wetten en bepalingen te maken voor de mensen op de aarde, dit was het doel van alle profeten, daarom is Rab Allah de enige ware God dat verdient om gediend en vereerd te worden. Het niet erkennen van deze Koningschap van Allah, is deelgenoten toekenning, aan anderen de eigenschappen van Rab Allah geven maakt deelgenoten met Rab Allah, terwijl Hij één is met al Zijn goddelijke eigenschappen en deze zijn absoluut niet overdraagbaar aan iets, dingen, wezens en ego)“,
al Moeminoen 86: “(O Profeet!) Zeg (weer tegen die ontkenners, loochenaars): “Wie is de Rab (Eigenaar, Bestuurder) van de (eindeloze) zeven hemelen en de Rab (Eigenaar, Bestuurder, Toezichthouder, alles onder controle heeft, gezag, Koning, autoritair) van de grote Universum?”
32-33; Hij is (Rab {Eigenaar, Schepper, die van levensonderhoud voorziet}, zijn niet anderen maar) Allah, die de hemelen en de aarde heeft geschapen, uit de hemel water neerdaalt (als regen, sneeuw, hagel) en met die (regen) voor jullie (en voor alle levende wezens) allerlei soorten producten laat ontstaan om levensonderhoud te voorzien, met Zijn bevel (volgens de natuurlijke wetten dat Hij heeft gecreëerd) de schepen tot jullie beschikking gesteld om op de zee te varen (voort te bewegen), ook de rivieren laten ontstaan om van te profiteren. Weer heeft Hij de zon en de maan die regelmatig (om zijn eigen baan voortbewegen en op deze wijze) zijn eigen taken uitvoeren (in harmonie) tot jullie beschikking gesteld (door bepaalde natuurkundige wetten), de nacht en overdag (het zonlicht) tot jullie beschikking gesteld (om een goede leven te leiden). (Al deze wetten heeft Hij gecreëerd met Zijn grenzeloze Kennis en niet anderen, dingen, ego hebben al deze en nog meer dingen waar de mens geen kennis over heeft, geschapen ).
Dit en soortgelijke verzen heeft de woord “Rab (heer)” als betekenis, Eigenaar, Heerser, Koning, die van levensonderhoud voorziet. Uit deze voorbeelden en uitleg is duidelijk uit te halen dat ”er Rab” mooie namen (eigenschappen) zijn van de Almachtige Allah en deze benamingen worden het meest begrepen. Deze naam, versterkt zich door elkaar te steunen en wijst naar 5 verschillende betekenissen. Hierdoor wordt de namen van Almachtige Allah door deze betekenissen beter begrepen waardoor de geloof van de personen meer versterkt zullen worden en in verhouding zullen zij ook gezuiverd worden van alle twijfels.
De verschillende hedendaags rabs en dus goden van de mensen;
Het geloven en accepteren van de Rab in hun geweten (bestuurder, meester, eigenaar, verhelper enz. ) zal anders zijn dan de Rab zowel in hun dagelijkse leven, als het onderwerpen aan Zijn wetten. In theorie, waarbij ze zeggen wel te geloven in Allah als Rab, geven de meeste mensen in praktijk in dagelijkse leven zich over aan de wetten en bepalingen van anderen rabs dan Allah. Spijtig is het dat de meeste mensen blootgesteld zijn tegen de gevaarte, dat ze Allah niet in hun dagelijkse leven als Rab kunnen accepteren en in de afgoderij belanden, andere dingen, wezens ego vergoddelijken. Ondanks het feit dat dat ze moslims en nauwe gelovigen zijn, gooien ze van ene kant de wetten en bepalingen van Rab Allah opzij en van andere kant volgen ze de wetten en bepalingen van andere wezens en nemen hun als leiders, regeerders, bestuurders aan en op deze manier nemen ze anderen als rab aan in plaats van of naast Allah terwijl Hij de enige Rab is. Ze verspreiden, leven een geloof zonder “geen ( La= la ilahe illallah= er is geen andere god dan Allah, betekent dus dat ze integendeel wel meerdere goden aannemen, bewust of onbewust”. Met alles, vooral het maken van overeenkomsten (tot verzoening komen) met alle soevereine machten en met hun god interpretatie, Laïcisme, democratische moslim zonder reactie!
Het wel geloven in Rab Allah maar afdwaling, duivelse eigenschappen (tagut) niet te kunnen verlaten, het geloven in Rab Allah maar de wetten van tagut wel accepteren, een geloofsovertuiging, levensbeschouwing gemixt met juist en onjuistheden waarvan Rab Allah absoluut erg boos en ontevreden mee is, is omdat dit als een deelgenoot toekenning met Zich beschouwt terwijl Hij één, enkel is en geen deelgenoten heeft!
Uit de Koran is duidelijk uit te halen waarin de profeten en hun volken worden vermeld tot aan de Profeet Muhammed, toen ze vertelden dat ze de afgedwaald zijn van het juiste pad en een verdorven geloof bezatten, zien we dat die volkeren Rab Allah niet ontkenden. Hun gemeenschappelijke afdwalen van het juiste pad is; het niet absoluut accepteren van Allah als de enige Rab, ondanks dat ze in Allah geloven, dat ze Allah niet als de enige Rab zien en dat ze meerdere wezens als Rab met Allah deelgenoten toekennen, deze deelgenoten van Hem maken. De sommige eigenschappen van Rab wat Allah bezit, van anderen aannemen en het nodige wetten en regels maken omtrent, ethiek (gedrag), sociaal, politiek en individuele gebeurtenissen op het leven. Daarom geloven de meeste mensen direct dat er andere rab’s zijn of ze geloven theoretisch wel in dat Allah de enige Rab is maar dat ze zich in praktijk onderwerpen aan anderen de rab’s en belanden zij in de afgoderij want rab is een onderdeel van God (Ilah). Juist deze afdwaling wilden alle Profeten over de kwestie Rab, oftewel God eeuwenlang vernietigen. Want Rab is een samenhangende definitie van God. Want een God heeft als eigenschap Rab te zijn, is Allah. “Hij is de Rab van het Oosten en het Westen, er is geen waarlijk andere (ware) God naast Hem (dat verdient om gediend te worden); daarom, vertrouw alleen Hem, schuil alleen tot Hem.”(al moezammil 9)
Dankbaarheid dient getoond te worden aan de Grenzeloos Allemachtige Schepper (Rab) Allah